لرستانی ها را در گوگل محبوب کنید

نقشه استان لرستان

بررسي و تحليل ملودي ترانه‌ها در موسيقي لرستان
iconبازدید: iconدسته: استان لرستان - موسيقي قوم لر
كمانچه شش تكه پشت باز، موزه فلك‌الافلاك

قوم لر به ويژه در منطقه لرستان نسبت به ساير اقوام بيشترين بهره را از دستگاه ماهور برده‌اند . آميختگي فرهنگي با اين دستگاه سبب ايجاد گوشه شيرين خسرو در ماهور شده است . چنين گوشه‌اي در موسيقي سنتي ايران در دستگاه شور وجود دارد و اجراي اين گوشه در دستگاه ماهور ، منحصر به قوم لر است . در مناطق بختياري تشمالها افرادي هستند كه به اجراي موسيقي اشتغال دارند . نغمه‌هاي اين ناحيه معمولاً در دستگاه شور نواخته مي‌شود و در قالب اشعار غزل گونه و عاشقانه ، گاهي شرح زندگي قوم و ايل و گاه در قالب لالايي‌هاي مادرانه متجلي مي‌شوند . نغمه‌هاي فراواني از جمله علي سونه لري يا شيرين خسرو وجود دارند كه داراي ريتم آزاد هستند .

قوم لر به ويژه در منطقه لرستان نسبت به ساير اقوام بيشترين بهره را از دستگاه ماهور برده‌اند .

 

ساز كمانچه به عنوان ساز رسمي مردم لر ايفاي نقش مي‌كند . نحوه نوازندگي و ايجاد ويبراسيونها توسط نوازندگان محلي باعث مي‌گردد نوعي لهجه خاص مربوط به اين قوم در ملودي‌ها طنين بيندازد . اين لهجه ملوديك ناشي از اجراي زينت‌هاي خاص توسط نوازندگان و تاكيد بر فواصلي است كه با آنچه مبناي فواصل موسيقي غربي است ، تفاوت دارد . همچنين در بسياري از قسمت‌ها شروع از درجه دوم (نت ر) است و در مواردي ايست قطعات نيز بر اين درجه استوار است كه باعث تفاوتهايي در نحوه بيان با دستگاه ماهور در رديف مي‌گردد .
ملودي‌ها در سه بخش باستاني(شامل كلام‌ها) ، روستايي(همراه با دوزله و دهل) و شهري(همراه با كمانچه و گاه در كنار ساير سازها) قرار مي‌گيرند . فواصل موسيقي باستاني با تفاوتهايي اندكي منطبق بر فواصل موسيقي تنبوري در قوم كرد است . از جمله اين نغمه‌هاي باستاني مي‌توان به مقام‌هاي سحري، هوره و چمري اشاره نمود .

 

نحوه نوازندگي و ايجاد ويبراسيونها توسط نوازندگان محلي باعث مي‌گردد نوعي لهجه خاص مربوط به اين قوم در ملودي‌ها طنين بيندازد .



بررسي ضرب آهنگ ترانه ها در موسيقي لرستان
iconبازدید: iconدسته: استان لرستان - موسيقي قوم لر
همت علي سالم در حال نواختن ساز تال ۴ سيم

موسيقي و ترانه‌هاي مردم لر معمولاً در ميزانهاي مرسوم۴/۲، ۸/۶، ۸/۷ اجرا مي‌شوند . همانطور كه مشاهده مي‌شود اين وزنها در موسيقي مردم كرد نيز وجود دارند . اما نكته قابل ملاحظه در اين ميان نحوه اجراي تاكيدها در هر قوم است كه باعث تفاوت و ايجاد ويژگي براي هر قوم مي‌گردد . در تعدادي از ترانه‌ها شروع ملودي با سكوت همراه است (وجه مشترك با قوم كرد) ، ليكن در اجراها همواره چوبي لري كه به زبان چوبي سه پا ناميده مي‌شود ، با چوبي كردي متفاوت است . به اين معنا كه فرم قطعه مانند چوبي كردي است اما نوازنده تنبك ضربه‌ها را به قسمت ثابتي از پوست وارد مي‌سازد كه در طول اجراها تاكيدها به گوش مي‌رسد . در اجراي ريتم۸/۶ نيز اين تفاوت نسبت به ريتم سماع در موسيقي كردي مشهود است .

 

نكته قابل ملاحظه در اين ميان نحوه اجراي تاكيدها در هر قوم است كه باعث تفاوت و ايجاد ويژگي براي هر قوم مي‌گردد .



موسيقي لرستان - قسمت اول
iconبازدید: iconدسته: استان لرستان - موسيقي قوم لر

موسيقي لرستان از تنوع و پيشينه‌اي كهن برخوردار است كه به دو بخش كلي، موسيقي‌هاي آوازي (كلامي) و موسيقي‌هاي سازي تقسيم مي‌شود . هم اكنون موسيقي لري در قالب ترانه به هفت بخش تقسيم مي‌شود كه عبارتند از موسيقي و ترانه‌هاي غنايي و عاشقانه، موسيقي و ترانه‌هاي حماسه رزمي ، موسيقي و ترانه هاي سوگواري ، موسيقي و ترانه هاي فصول ، موسيقي و ترانه هاي كار ، موسيقي و ترانه هاي طنز و سرودهاي مذهبي.

پس از انقلاب ۵۷ از ميزان مشاركت موسيقي در بخش‌هاي مختلف زندگي قومي كاسته شد اما در گذشته كه موسيقي شادمانه و غنايي همراه با رقص‌هاي جمعي صورت مي‌گرفت ، در مناطق لر نشين به اين صورت اجرا مي‌شد:
قطار ، سنگين سما ، هل پركه يا هل پركان ، دوپا ، سه پا ، شانه شكي ، اوشاري

موسيقي و ترانه‌هاي غنايي و عاشقانه :

شامل ترانه‌ها و آهنگ‌هايي است در وصال يا فراق معشوق مانند ترانه‌هاي هي لو، بينا بينا، كيودار يا نغمه‌هاي شيرين و خسرو، ساري خواني، ميربگي(ميرونه) و ده‌ها ترانه ديگر كه در مقامهاي مختلف موسيقي لري اجرا مي‌گردد.

موسيقي و ترانه‌هاي حماسه رزمي :

اين سرودها بيانگر ارزشهاي حماسي و رزمي جنگاوران در ميان ايل هستند. مانند جنگ لرو، دايه دايه و يا مقامهاي موسيقي بدون كلام كه در رزم‌گاه و مسابقه به كار رفته‌اند، مانند جنگه را، سوارهو و نقاره.

موسيقي و ترانه‌هاي سوگواري :

اين موسيقي بيشتر جنبه آييني داشته ‌است و در مواقع سوگواري از روزگار كهن تا كنون كاربرد فراواني دارد ، مانند چمري يا ساير مقامها از جمله : سحري ، پاكتلي ، شيوني و ده‌ها مقام ديگر.

 

موسيقي لرستان از تنوع و پيشينه‌اي كهن برخوردار است كه به دو بخش كلي، موسيقي‌هاي آوازي (كلامي) و موسيقي‌هاي سازي تقسيم مي‌شود . هم اكنون موسيقي لري در قالب ترانه به هفت بخش تقسيم مي‌شود .

 

موسيقي و ترانه‌هاي فصول :

موسيقي و ترانه‌هاي ويژه فصول مختلف مانند برزه كوهي، ماله ژيري، كوچ بارو.

موسيقي و ترانه‌هاي كار :

به منظور سهولت و تسريع در كار مردان و زنان ايلاتي، اين ترانه‌ها به صورت فردي يا دسته جمعي خوانده مي‌شود، مانند ترانه‌هاي گل‌درو(برزيگري)، هوله(خرمن كوبي)، مشك زني، شيردوشي و چوپاني.

موسيقي و ترانه‌هاي طنز :

اين ترانه‌ها اغلب به صورت في البداهه در هجو شخص يا موضوع يا مكاني سروده شده و برخي اوقات نيز با حركات نمايشي طنز آلود فرد يا افرادي همراه بوده‌است.

سرودهاي مذهبي :

بر اساس كلام‌هاي پارسايان(اهل حق)بوده ، جنبه عرفاني و اعتقادي آن بسيار عميق است. مانند ضامن آهو، سراي خاموشان(شهر بي‌صدا) و دوازده كلام ياري..




نگاهي به آيين تولد نوزاد در لرستان
iconبازدید: iconدسته: استان لرستان - تولد نوزاد

پژوهش و تحقيق در باورها و فرهنگ عاميانه پيشينيان از منظر جامعه شناختي و مردم شناسي داراي اهميت فراواني است، چرا كه به مثابه گذشته چراغ راه آينده است، شناخت و آگاهي از شيوه عملكرد گذشتگان در عرصه‌هاي مختلف علوم خصوصاً دانش پزشكي ، به گشودن دريچه‌هايي به زواياي ناشناخته منجر شده و به تمايز جنبه هاي علمي از وجوه خرافي آن كمك‌هاي شاياني مي‌كند و در نهايت تا شناخت از فرهنگ بومي در كار نباشد نمي‌توان به مقوله مقابله با تهاجم فرهنگي اهتمام ورزيد به قول كنفسيوس فيلسوف چيني (اگر مي‌خواهي آينده را پيش‌بيني كني، گذشته را مطالعه كن).

 

قابلگي و قابله ها

تا قبل از سال 1298 هـ . ش كه توسط ميرزا احمدخان نصير الدوله وزير معارف وقت مدرسه دارالمعلمات يا مدرسه قابلگي به شيوه مدرن در ايران تاسيس گردد ، و خصوصاً تا قبل از تاسيس بنگاه بهداشت مادر و كودك در سال 1318 هـ . ش كه زير نظر وزارت بهداري وقت در تهران در محل اهدايي مرحوم حاج ميرزا زكي خواجه نوري پي ريزي گردد و تا گسترش آن در اقصي نقاط كشور ، امر زايمان و تولد نوزادان در منازل توسط ماماهاي محلي انجام مي گرفت و حتي بعد از ورود قشون ارتش به خرم آباد در سالهاي 1312 هـ . ش به بعد ، عليرغم حضور عده اي پزشك و ماماي تحصيل كرده از قبيل خانم حجازي همسر سروان دكتر حجازي و خانم ناصري ، جهت امور مامايي و زنان همزمان ماماهاي محلي به علت تجربياتي كه به مرور زمان كسب كرده بودند ، مورد اعتماد و اطمينان مردم بودند. برخي از اين زنده يادان در شهرستان خرم آباد عبارتند از ( شاه پرور ، حاجيه خانم ملك زاده سياه منصور ( 1306- 1382) ، شهر بانو، چمن رضايي ،مشهديه شاري ، جهان ، فاطمه بروجردي ، فرخي ، آقا بانو شاهين ) و بسياري زنده يادان ديگر كه در شهرستان خرم آباد به انجام امور مامايي اشتغال داشتند .

برخي از اين زنده يادان در شهرستان خرم آباد عبارتند از ( شاه پرور ، حاجيه خانم ملك زاده سياه منصور ( 1306- 1382) ، شهر بانو، چمن رضايي ،مشهديه شاري ، جهان ، فاطمه بروجردي ، فرخي ، آقا بانو شاهين ) و بسياري زنده يادان ديگر كه در شهرستان خرم آباد به انجام امور مامايي اشتغال داشتند .


وسايل مورد استفاده

وسايل مورد استفاده اين ماماهاي سنتي عبارت بودند از ( پارچه ، حوله ، صابون ، تيغ ، قيچي ، لگن آب گرم )و در اكثر منازل خصوصاً در روستاها كه وسايل گرما زا از قبيل بخاري وجود نداشت مردم از چاله حرارتي به نام تژگاه Tazhga براي سوزاندن هيزم و ايجاد گرما استفاده كرده و از خاكستر آن جهت پانسمان بند ناف نوزادان مخلوط با خمير و خرما استفاده مي كردند .

 

زايمان

در موقع بروز درد زايمان يا ژُو zho زن زائو يا زوُاروُ Zovero ماما يا قابله يك ليوان جوشانده آرام بخش از قبيل دم كرده دارچين ، سنبل الطيب ، گل گاوزبان نبات يا خار گندم دانه ( گَنِم دُونَه ) به او مي خورانيد و بعد زائو را روي چاله زايمان كه از سه عدد آجر موازي تشكيل مي شد قرار مي داد ، در اين موقع بستگان زائو روي پشت بام خانه مشغول خواندن اذان و دعا مي شدند ، بعد از تولد نوزاد ، ماما بند ناف او را با نخ ضخيمي كه به آن تابيده مي گفتند به فاصله يك بند انگشت گره مي زد و بعد با قيچي نسبتاً تميزي آن را جدا كرده وروي ناف را نيز با مخلوطي از خمير و خرما و خاكستر مي پوشاند (در برخي نقاط لرستان ناف افتاده را با مقداري اسپند درون پارچه به عنوان دفع چشم زخم با يك سنجاق به لباس نوزاد مي دوخته) ، بعد از عمل ناف بُري ماما هر دو ساق پاي نوزاد را اب يك دست گرفته و به شكل سرازير با كف دست به پشت نوزاد ضربه زده تا ترشحات زايمان از ريه و حلق نوزاد خارج شود . ( ناگفته نماند برخي ماماهاي محلي معتقد بودند با اين عمل به اصطلاح سرماينَه Sarmayena نوزاد مي افتد و از اين عمل خود داري مي كردند) بعد از اين مرحله مادر بزرگ يا ماما در گوش راست نوزاد اذان مي خواند .


شادروان حاج ملك زاده سياه منصور در حال خواندن اذان و اقامه در گوش نوزادي (1359 هـ ش)
عكس اهدايي خانم طاهره طولابي

 

بعد نوزاد را در چند پارچه نرم پوشانده و به اصطلاح قنداق پيچ Gondag-pich كرده و با طناب بافتني كه با نخ هاي رنگارنگ يا موي بُز بافته شده بود و روي آن خر مهره اي فيروزه اي رنگ به نام گِژِگ Gezheg دوخته شده مي بستند و به نوزاد يكي دو قاشق مرباخوري قن داغGan-dag ( جوشانده آب و قند ) مي خوراندند ، بعد از اتمام اين اعمال مادر بزرگ خانواده يا زني كه به اصطلاح با تجربه بود ، انگشت شست خود را كه با خاك مُهر آغشته شده بود به سقف دهان نوزاد فشار مي داد و اعتقاد بر اين بود كه اگر سقف دهان نوزاد به خوبي باز نشود بعد ها اين نوزاد مبتلا به اختلال تكلم خواهد شد به اين عمل مِلاژگَه برداري Melazhga گفته مي شد (شايان ذكر است عمل ملاژگه برداري را دكتر ادواردپولاك اطريشي ( 1820- 1891 م ) طبيب معروف ناصرالدين شاه قاجار در سفر نامه خود در خصوص ساير شهر هاي ايران نيز ذكر كرده است ) رسم ديگري كه درخرم آباد مرسوم بود ، بنام آيين پَملِه پِر Pamelaper از اينقرار بود كه پارچه سفيدي روي نوزاد پهن كرده و مقداري پنبه آغشته به روغن حيواني را كه با كف دست به اصطلاح تاب داده و به شكل آدمك در آورده ، آتش زده و بعد در كف دستها خاموش كرده و با گرد سوخته آن روي پيشاني و دماغ و چانه نوزاد را منقش مي كردند و دسته جمعي مي خواندند

پَمله پِر پَمله پِر         هفته بدر هفته بدر

 

و معتقد بودند كه با اين عمل دفع بلا شده و همزاد نوزاد از بين ميرود . يكي ديگر از آيين هاي تولد ، مراسم هفته يا هفت دُختِر بود كه به نيت رفع بلا و چشم زخم ، نوزاد هفت روزه را با گفتن كلمه پاياربا Payarba از بين پاهاي هفت دختر نابالغ عبور مي دادند اين مراسم كه با ميهماني و جشن برگزار مي شد اغلب با مراسم كاك پزان همزمان مي گرديد .

مادر بزرگ خانواده يا زني كه به اصطلاح با تجربه بود ، انگشت شست خود را كه با خاك مُهر آغشته شده بود به سقف دهان نوزاد فشار مي داد و اعتقاد بر اين بود كه اگر سقف دهان نوزاد به خوبي باز نشود بعد ها اين نوزاد مبتلا به اختلال تكلم خواهد شد به اين عمل مِلاژگَه برداري Melazhga گفته مي شد

 

ساير رسوم

در هنگام ديد و بازديد نيز دوستان و اهل فاميل با گفتن جملاتي از قبيل قِيِ يَمِ كُوشكَه تُو مارِك با ( قدم كوچولويتان مبارك ) و يا چَشِ دِلتو روشِه ( چشم دلتان روشن ) به ديدار زائو و نوزاد رفته و بعد از تقديم هداياي كه به سَرنافَه (Sarnafa ) معروف بود ، پذيرايي با چاي و شيريني ، اطرافيان زائو به غذايي پُر كالري به نام جوجوش Jojosh كه تركيبي از ( قند ، نبات ، زيره ، رازيانه ، هل ، دارچين ، زعفران ، روغن حيواني ، آرد و زرد چوبه ) بود از آنها پذيرايي مي كردند و اغلب به مادر نوزاد نيز از اين معجون خورانده مي شد . بعد از سه روزه اول زايمان نيز به زائو هندوانه و آش عدس و اسفناج ويا مخلوط شيره و كاهو خورانده مي شد ، سُرمهِ كشيدن به چشم نوزاد نيز يكي ديگر از آئين هايي بود كه انجام ميگرفت مراسم ناف بُري Nafbori يكي ديگر از رسومي بود كه در موقع تولد نوزاد دختر او را براي پسر اقوام يا آشنايان در نظر گرفته و مرسوم بود كه هر سال خصوصاً در ايام نوروز خانواده پسر هدايايي به نوزاد دختر تقديم كنند و آنها بعد ها در هر شرايطي مجبور به ازدواج با هم بودند .
براي به اصطلاح دفع چشم زخم ، اغلب مهره اي فيروزه اي يا لعابي كبود به نام گژگ يا صمغ بِژ را به لباس و موي جلوي سر نوزاد مي بستند و يا دسته اي از پرهاي رنگارنگ زيباي خروس را به شكل دسته جارو با سنجاق به پشت كتف نوزاد وصل مي گرديد به قول مولانا :

گر اژدهاست بر ره ، عشق است چون رُمُرد          از برق اين زمرد هين دفع اژدها كن

ادامه دارد ...




لرستان ، مهد تاريخ و تمدن ايران زمين
iconبازدید: iconدسته: استان لرستان - جغرافياي استان

استان لرستان سرزميني زيبا با آب و هواي دلپذير و محصور در كوههاي مرتفع و صعب العبور است كه بين 46درجه و51دقيقه تا 50 درجه و22 دقيقه عرض شمالي درسلسله جبال زاگرس مياني واقع شده است. اين استان از شمال به استانهاي مركزي و همدان ,از شرق به استان اصفهان ,از جنوب شرقي به چهار محال وبختياري ,از جنوب به استان خوزستان و از غرب به استان كرمانشاه و ايلام محدود است. استان لرستان با مساحت 28064 كيلومتر مربع در غرب كشور پهناور ايران واقع و7/1 درصد مساحت كشور را به خود اختصاص داده است . اين استان با بيش از 1600000 نفر جمعيت 6/2 درصد جمعيت كشور را دارا مي باشد . بنابراين استان لرستان از حيث مساحت و نيز جمعيت ، رتبه چهاردهم را بين استانهاي كشور كسب كرده است. اشترانكوه با ۴۰۵۰ متر ارتفاع بلندترين نقطه استان و پست ترين نقطه آن در جنوبي ترين ناحيه استان واقع شده و حدود ۵۰۰ متر از سطح دريا ارتفاع دارد.بر اساس آخرين تقسيمات كشوري استان لرستان، داراي ٩ شهرستان ، 12 شهر ، 25 بخش ، 81 دهستان و 2842 آبادي داراي سكنه بوده و مركز سياسي و اداري آن شهر خرم آباد است .
بر اساس يافته‌هاي باستان شناسي اين منطقه يكي ازنخستين سكونتگاه‌هاي قديمي بشر است و مفرغ لرستان از شهرت باستان‌شناسي زيادي برخوردار است . لرستان تنها استان ايران است كه به دليل اهميت فوق العاده تاريخي يكي از ۴ بخش اصلي موزه ملي ايران را به خود اختصاص داده‌است .

 

لرستان تنها استان ايران است كه به دليل اهميت فوق العاده تاريخي يكي از ۴ بخش اصلي موزه ملي ايران را به خود اختصاص داده‌است.

 

تاريخ لرستان

پيش از رسيدن قوم ماد ساكنان لرستان اقوامي مانند كاسي‌ها ، اليپي‌ها ، لولوبيان و عيلاميها ، بودند . لرستان به عنوان بخشي از سرزمين ايران شاهد مهاجرت قبايل آريايي بوده‌است . قوم ماد به غرب ايران كنوني از جمله مناطق لرستان كنوني كوچ كرده‌اند . مادها پس از ورود به زاگرس اقوام ساكن آنجا يعني كاسي‌ها ، اليپي‌ها ، لولوبيان و عيلاميها و ديگر اقوام آسيايي را در خود حل كردند و زبان ايراني خود را در منطقه رواج كامل دادند . منطقه لرستان پس از حمله اعراب به ايران، با نام‌هاي گوناگوني چون جبال، لر كوچك، پيشكوه و لرستان فيلي نيز شناخته مي‌شده‌است .

 

دودمان‌ها و پادشاهان

هزاراسپيان كه با نام اتابكان لرستان نيز شناخته مي‌شود نام سلسله‌اي كرد است كه از ( ۵۵۰ تا ۸۲۷ هَ. ق.) ، (۱۱۴۸ تا ۱۴۲۴) به نواحي لرستان كنوني و بخش‌هايي از استان خوزستان و چهارمحال و بختياري حكومت كرده‌اند . اتابكان به دو دسته اتابكان لر بزرگ و اتابكان لر كوچك تقسيم مي‌شود . پايتخت اتابكان لر بزرگ در شهر ايذه (ايدج) و پايتخت اتابكان لر كوچك در شهر خرم‌آباد بود.


اتابكان لر بزرگ

اتابكان لر بزرگ از سلسله هزاراسپيان است كه به مناطق چهارمحال و بختياري كنوني و بخش‌هاي از استان خوزستان حكومت كرده‌اند.مؤسس اين سلسله ابوطاهر است كه او را اتابك (تركمنان) سلغريان براي جلوگيري از سركشي لر بزرگ در سال ۵۴۳ ق . به اين ناحيه فرستاد. اباقاخان مغول بعدها حكومت خوزستان را نيز بضميمه ٔ سرزمين اصلي لر بزرگ به ابوطاهر داد و يكي از آنها يعني افراسياب پس از مرگ ارغون خان اصفهان را محاصره كرد اما خيلي زود سركوب شد.پايتخت اين امرا در شهر ايذه بود.اتابكان لر بزرگ تا نيمه اول قرن نهم باقي بودند و آخرين حاكم آنان كه غياث الدين كاوس نام داشت به دست سلطان ابراهيم بن شاهرخ تيموري شكست خورد و سلسله ايشان انقراض يافت.

 

اتابكان لر كوچك

اتابكان لر كوچك سلسله كوچكي از هزاراسپيان هستند كه در فاصلهٔ سال‌هاي ۵۸۰ تا ۱۰۰۶(ه.ق) در قسمت‌هاي شمالي و غربي لرستان ناحيه لر كوچك حكومت مي‌كرده‌اند. امراي اين سلسله از اعتاب شجاع‌الدين‌خورشيد، مؤسس سلطنت لر كوچك بوده‌اند و آخري‌ن حاكم لر كوچك به دست شاه عباس يكم صفوي كشته و سلسله اتابكان لر كوچك منقرض گرديد.

 

زبان و گويش در لرستان

گويش‌ لري يك پيوستار زباني از گويش‌هاي ايراني جنوب غربي است بين گونه‌هاي كردي و فارسي ، كه ميان مردم لر در غرب و جنوب غرب ايران رايج است . از ميان تمام اقوام آريايي لرها از نظر سازمان زباني رابطه تنگاتنگي با كرد زبانان و فارس زبانان دارند در حاليكه برخي پژوهشگران بيان داشته‌اند كه لرها از كردها منشعب مي‌شوند ديگر پژوهشگران معتقدند كه لرها از قديم الايام گروهي مستقل بوده‌اند گرچه از دو همسايه فرهنگي خويش تاثير پذيرفته‌اند.
گويش‌هاي مردم لرستان عبارتند از:
• لري خرم آبادي : مردم شهرستان‌هاي خرم‌آباد، دوره و پل دختر و همچنين بخش بسياري از مردم انديمشك و شوش در استان خوزستان نيز به اين گويش سخن مي‌گويند.
• لكي : شهرستان‌هاي سلسله، دلفان و كوهدشت به اين گويش سخن مي‌گويند.
• گويش بروجردي : مناطق شمال شرق استان مانند مناطق بروجرد و بعضي از مناطق دورود به اين گويش سخن مي‌گويند.
• لري بختياري : مناطق شرق استان از جمله مناطق اليگودرز و ازنا و بخش‌هايي از مناطق دورود به اين گويش سخن مي‌گويند.

 

موقعيت اقتصادي

استان لرستان به سبب داشتن كوهستان‌هاي پهناور و مراتع بسيار، از گذشته‌هاي دور زيستگاه مردمي بوده كه دامپروري و كشاورزي پيشه اصلي آنان بوده ‌است . به همين سبب ساختار طايفه‌اي در اين استان از اهميت بسياري برخوردار ‌است. ايلات و طوايف لرستان گستردگي زيادي دارند اما در مجموع به دو گروه كوچ رو و ساكن تقسيم مي‌شوند. طايفه‌هايي از لر بختياري در شرق لرستان ، در مناطق اليگودرز و ازنا ساكن هستند و يا هر ساله به اين منطقه كوچ مي‌كنند . مراتع فراوان و بارندگي مناسب، امكان پرورش دام و كشاورزي را در اين منطقه فراهم نموده‌است. از همين رو پيشه سنتي مردم لرستان دامپروري و كشاورزي بوده‌ است. ساكنان مناطق شهري پيشه‌ور، بازرگان و يا صنعت‌گر بوده‌اند . امروزه درصد قابل توجهي از ساكنان شهرها را كارمندان ادارات دولتي ، آموزشي و نظامي تشكيل مي‌دهند . دامپروري از جمله فعاليتهاي مهم مردم اين استان به شمار مي‌رود . از لحاظ صنعتي نيز استان لرستان در حال توسعه مي‌باشد كه مي‌توان به صنايع ساختماني ، سيمان ، فلزي ، سراميك ، غذايي ، پوشاك ، صنايع دستي و شيميائي اشاره كرد. معادن اين استان شامل سنگ تراورتن ، مرمريت ، فلدسپات ، تالك ، سنگ آهك ، سرب و روي مي‌باشد.





گالری تصاویر



X